Versterk de kwaliteit in de babyopvang

1 oktober 2018

de Gelderlandfabriek Culemborg

Baby’s bouwen hun eigen hersenen.

Mark Mieras, een bevlogen en gepassioneerde wetenschapsjournalist, komt op 1 oktober een super interessante en interactieve lezing geven!

Hij laat jou als locatiemanager, houder, pedagogisch coach of pedagogisch medewerker ervaren dat kinderen hun eigen intelligentie scheppen.  Zelf ontdekken en uitproberen is daarbij het basismotief.

Baby’s en dreumesen leren in een razend tempo, en volgen daarbij hun eigen uitgebalanceerde leerweg. Ze zoeken precies de ervaringen die hun hersenen nodig hebben om hun basisfuncties te ontwikkelen.

Toch spelen volwassenen, dus ook jij als professional, een sleutelrol. Zij scheppen als het goed is een veilige maar niet-risicoloze speelomgeving, prikkelen de intrinsieke motivatie van kinderen en helpen hen om de aandacht te richten.

In deze lezing wordt wetenschap op een leuke manier gecombineerd met liefdevol en intuïtief handelen. Jij gaat ervaren welke bekwaamheid en mindset is er nodig is voor een optimale ontwikkeling van de baby’s. Je weet na afloop hoe je een zo’n omgeving met je team schept.

Mark Mieras is wetenschapsjournalist gespecialiseerd in hersenontwikkeling. Hij is mede bekend door zijn bestsellers ‘Ben ik dat?’ en ‘Liefde’ en is een veel gevraagd spreker. Laat je meevoeren in zijn fascinerende wereld.

Lees verder

De kracht van liefdevolle aanraking.

Wist je dat liefdevolle aanraking bij baby’s, maar ook bij je collega’s ervoor zorgt dat je al op dit moment vooruitgang boekt in de kwaliteit van de kinderopvang?
 
Corina geeft op het Step Forward Congrestival een inspirerende sessie waarin je gaat ervaren hoe je met de zachte, liefdevolle aanraking van je eigen handen rust en ontspanning brengt.
 
Aan de hand van eenvoudige aanraakwerkvormen kun je al ontspanning brengen. Als jij zelf ontspannen bent en rust ervaart, geeft dat een gevoel van verbondenheid. Vanuit de verbinding met jezelf en je eigen rust kun je je vervolgens (nog) beter verbinden met je collega’s en de baby’s.
 
Probeer je eens voor te stellen hoe het zou zijn om elke (werk)dag te beginnen vanuit rust, ontspanning en verbinding.
 
Nog meer werkplezier, een nog betere samenwerking, rust in de groep, onderlinge verbondenheid….
 
Het ligt allemaal letterlijk binnen HANDbereik!
 
Het is de kunst om gewoon te beginnen. Na de interactieve sessie op het Step Forward Congrestival weet je waar en hoe je de kracht van jouw zachte, liefdevolle aanraking in zet voor je eigen welzijn en dat van je omgeving.
 
Kom, leer, ervaar, ontspan, verbind…… je bent van harte welkom!
Lees verder

Zingen met baby’s

De afgelopen jaren is Fabrina op kinderdagverblijven geweest om te zingen en musiceren met jonge kinderen. ‘Wat een feest als al die nieuwsgierige snuitjes mij en mijn gitaar en koffer kwamen verwelkomen, want: wat zouden we dit keer met elkaar gaan doen? Welke liedjes zullen we vandaag gaan zingen? En mogen we ook weer dansen op muziek? Ik verliet het gebouw altijd met plakneusjes tegen het raam en een brede lach op mijn gezicht.’

In dit blog neemt Fabrina je mee in het nut van zingen met baby’s.

Ondanks dat het altijd fijn en gezellig zingen was, viel het me tegelijk ook op dat baby’s weinig tot niet werden betrokken bij mijn bezoek. En dat is jammer! Want ook baby’s houden van muziek en zingen. Helemaal wanneer zij ook actief worden betrokken bij een zang/muziek-activiteit!

Zang en muziek draagt in zoveel vormen bij aan allerlei ontwikkelingsgebieden van het jonge kind. En baby’s die de wereld nog moeten leren kennen, vinden het fijn om vanuit zang en muziek (ritme bijvoorbeeld) deze wereld samen te ontdekken. Het geeft hen veiligheid, herkenning, zelfvertrouwen en daardoor een gezonde hechting. Ook draagt zang en ritme bij aan de taalontwikkeling (vanaf ongeveer 9 maanden) en senso-motorische ontwikkeling.

En zo kan ik nog wel even doorgaan!

Dit zal ik tijdens de inspiratie-talk dan ook vol passie doen. Zingen met baby’s lijkt misschien vergezocht of overbodig, maar in mijn beleving draagt het bij aan een stevige basis en veilige hechting voor het kind, waarin het zelfvertrouwen krijgt om later zelf dingen te ontdekken en zich op deze manier te ontwikkelen tot een gezond en gelukkig kind. En… gelukkige kinderen worden later gelukkige pubers en gelukkige pubers worden op hun beurt weer gelukkige volwassenen en dat hebben we in deze maatschappij hard nodig!

Dus: zing veel voor baby’s, troost ze via muziek, betrek ze bij bestaande muziekactiviteiten die je met een dreumes of peuter zou willen doen, zodat ze ook actief muziek gaan ervaren. Laat ze zoveel mogelijk meedoen op een manier die hen past. Een voorbeeld over hoe je dit precies kunt doen, geef ik je graag tijdens de inspiratie-talk Zingen met baby’s.

Tot dan!

Groetjes,
Fabrina Willemse

www.fabrinawillemse.com

 

 

Lees verder

Lach, speel, geniet & leer: lachyoga voor meer ontspanning en betrokkenheid

In deze blog neemt lachcoach & teamtrainer Martine Beernink je mee in de wereld van lachyoga: de mentale en lichamelijke effecten op jou en je collega’s en de parallel met het ontwikkelproces van kinderen.

Al bladerend door de site van het Step Forward Congrestival 2018 kom ik een prachtige blog tegen van Mark Mieras:

“En hoe verwerven jonge kinderen die sleutelvaardigheden zoals luisteren, kijken, taal, bewegen, aandacht richten, doorzetten, met je emoties omgaan? Juist door plezier te maken. En door geduldig en met een eindeloos uithoudingsvermogen te oefenen. Te vallen en weer op te staan, te brabbelen, te lachen, te zingen en te genieten van voorlezen.”

Precies! Plezier, oefenen, spelenderwijs, zo bakken kinderen hun emotionele en cognitieve fundament. Mark Mieras pleit ervoor dat we dat ontwikkelingsproces serieus nemen. Eens! En ik denk dat we er zelfs van kunnen leren: laten we zelf óók op die manier aan de slag gaan met ontwikkeling, die van personen en teams! Lach, speel, geniet & leer, : dat is wat lachyoga faciliteert.

Lachen zonder reden: leuk en gek

Lachyoga is samen lachen zonder reden, aan de hand van speelse lachoefeningen. Er hoeft dus niets te lachen te zijn om toch te kunnen lachen – lachen is namelijk ook een beweging, net als dansen of fietsen.

Als je lacht om niets, maak je plezier, geniet je, speel je én leer je: je oefent in omgaan met het ongemak dat zomaar lachen teweegbrengt. Want zomaar lachen om niets is heel leuk…en ongemakkelijk, vreemd en een tikje gênant. Door ondanks het ongemak toch door te gaan en te ervaren dat prettige emoties kunnen bestaan naast minder prettige emoties, ontwikkel je veerkracht. Veerkracht om beter om te gaan met de pieken en de dalen in je dagelijks leven en werk.

Lachen = contact

Een ander effect van samen lachen zonder reden is dat je je meer verbonden voelt met en betrokken bij je collega’s. Door te samen lachen en dat te doen met oogcontact, high fives en handen vasthouden, maak je op een andere manier contact. We zijn gewend om veelal te werken vanuit ons hoofd. Samen lachen helpt je om contact te maken vanuit je hart. Als je lacht komen er namelijk endorfinen vrij, en die bevorderen je welbevinden en je geluksgevoel!

Je voelt je niet alleen meer verbonden met anderen door lachen, maar ook met jezelf. Een lach komt van binnen, vanuit je buik en geeft daarmee geluid aan wat er in je leeft. Je laat iets van jezelf zien, aan anderen en aan jezelf.

Minder stress, meer ontspanning

Lachen heeft mentaal-emotionele gevolgen, maar ook fysieke effecten. Een hele belangrijke is dat het stressverlagend werkt. Een lekkere lachsessie zorgt dat je hartslag en je bloeddruk lager worden en je minder stresshormonen produceert. Daarnaast is het goed voor je…

  • spierconditie
  • weerstand
  • zuurstofgehalte van je bloed
  • longcapaciteit
  • organen (lachen masseert)

Lachen is een vorm van beweging en dat maakt het inspannend. En juist deze inspanning zorgt voor ontspanning. Verschillende deelnemers aan mijn lachworkshops geven aan dat de ontspanning doorwerkt: ook de volgende dag (en soms zelfs dagen) is de ontspanning nog merkbaar!

Vaker en langer achter elkaar lachen

Alle effecten van lachen die ik hierboven noem, ontstaan door langer achter elkaar te lachen, minimaal 15-20 minuten. Best intensief, dat haal je meestal niet in het normale dagelijkse leven 😊 En ook hier werkt de kracht van herhaling: de gevolgen worden groter en blijven langer als je regelmatig een lachsessie doet.

En jij? Wat betekent lachen voor jou?

Als je vooruitlopend op het congrestival alvast wat wilt leren over jezelf en de lach, stel jezelf dan eens de volgende vragen:

  • Kun je makkelijk ergens echt om lachen? Of heb je de neiging om te blijven praten?
  • Heb je je ogen open of gesloten als je lacht?
  • Wat is je houding als je lacht? Heb je je handen voor je gezicht, je armen voor je lijf of doe je dat juist niet?
Lees verder

CREATIVITEIT IS KINDERSPEL

Dwayne Toemere neemt jou in dit blog mee en prikkelt jou om net als een baby’s
de wereld weer te leren zien als een plek waarin alles nog kan, waarin niets nog vast staat. Een wereld van vele potenties.

‘Wat is kunst?’ Zelden heb ik op zo’n moeilijke vraag zo snel antwoord gekregen als tijdens mijn theateroptreden voor 3 jarigen. ‘Wie weet wat kunst is?’: ‘Iets van steen’, ‘Iets heel duurs’, ‘Iets van verf’, ‘Piet Mondriaan’, ‘Iets wat door mensen gemaakt is’. De wonderlijkste en
grappigste antwoorden kwamen voorbij. Veel vingertjes gingen de lucht
in. Iedereen wilde wat zeggen: zij wisten namelijk allemaal wat kunst
is. De kinderen durfden gewoon te zeggen wat zij dachten. Zonder moeite,
zonder zelf-censuur.

Ik heb nu al een paar seizoenen voor 3-jarigen gespeeld met de
voorstelling Eitje. Een voorstelling over een doodgewoon ei dat getoond
wordt als een kunstwerk (want tja, wie bepaalt eigenlijk wat kunst is?).
Er staat een ei tentoongesteld, meer niet en oersaai. Totdat het ei in
beweging komt, verdwijnt, kwijt raakt en op de vlucht slaat. De
voorstelling is heel interactief en heeft een hoog ‘Ome Willem’ gehalte,
inclusief het roepen, gaan staan en wijzen van de kinderen. Het is
altijd een feest om Eitje te spelen.

Wat mij blij maakt is de verbeelding van de kinderen. Hun openheid en
hun eerlijkheid. Hoe kinderen op kunnen gaan in de illusie van een trap,
een lift of een kopje koffie (allemaal gepantomimed). En hoe ze zonder
bang te zijn een fout antwoord te geven die moeilijke vraag
beantwoorden: wat is kunst?

Ook baby’s reageren op het ongewone; een illusie, een gek gezicht, een
vlooiencircus (probeer het maar eens uit!). De verwondering is ook al
van de allerkleinsten af te lezen: van het aandachtig volgen met de ogen
tot een heerlijke schaterlach. Ik vind dat we baby’s moeten stimuleren
om het mysterie te blijven omarmen, om zich te verwonderen, om van
kleins af aan hun blik te verruimen. En wij als volwassenen leren daar
ook van. Wij kunnen de wereld weer leren zien als een plek waarin alles
nog kan, waarin niets nog vast staat. Een wereld van vele potenties.

‘Out of the box’ denken gaat niet vanzelf, je moet bereid zijn om je
kwetsbaar op te stellen, om met de billen bloot te gaan. Denken doen we
met ons hele wezen: met ons hoofd, met ons hart en met ons lichaam en de
verbinding daar tussen. Maar vaak zijn we vergeten hoe we die verbinding
moeten leggen. Dat is eng, dat is raar, dat is kwetsbaar. Als
theatermaker en acteur weet ik dat kwetsbaarheid niet gelijk staat aan
zwakte, wat vaak gedacht wordt. Ik weet dat uit die kwetsbaarheid de
mooiste dingen ontstaan.

Kinderen worden geboren als kunstenaars. Kinderen hebben nog die
‘kunstenaarsmentaliteit’ van trial-and-error, van het achterste van je
tong laten zien en van jezelf kwetsbaar opstellen. De mentaliteit van
het kind als kunstenaar is een mentaliteit waarvan ik denk dat die
steeds belangrijker wordt voor ons volwassenen.

Het wordt steeds belangrijker creatief met je kunnen om te gaan bij het
vormgeven van je werk en je leven: waar ben ik goed in, waar krijg ik
energie van, hoe richt ik mijn omgeving in? Om je volledige kracht te
benutten zal je verbanden moeten leggen, nieuwe plekken moeten
creëren, keuzes moeten maken, iets nieuws moeten bedenken en kunnen
zeggen: dit heb ik gemaakt, dit bestaat door mij, uit mijn geest
ontsproten. Dat kan bijvoorbeeld door je gedachtes op papier te zetten,
je lichaam te activeren of iets nieuws te leren.

Of door een tekening van God te maken, zoals Sir Ken Robinson vertelde
in zijn TedTalk over een meisje dat bezig was met haar tekening tijdens
de tekenles. ‘Maar niemand weet hoe God eruit ziet’, zei de juf tegen
het kind. ‘Zometeen wel!’ was het antwoord.

Mijn favoriete citaat is: ‘Als je geen fouten durft te maken, dan zal je
nooit iets origineels bedenken’. Laten we op zoek gaan naar het kind in
ons, onze inner-kunstenaars-kind. En laten we leren van de
allerkleinsten, de baby’s, en hoe zij de wereld tegemoet treden: met
een open blik in een wereld van vele potenties!

Youtube-link naar de trailer van Eitje:
https://youtu.be/kub7OmLwXAg

Dwayne Toemere

Lees verder

Jonge kinderen zijn onvermoeibaar bezig met hun eigen ontwikkeling

Mark Mieras, spreker op het Step Forward Congrestival, neemt je in dit blog mee hoe essentieel het is om vanuit de bril van jonge kinderen te kijken naar onze baby’opvang’. 

“Kinderopvang” is eigenlijk een raar woord. Het klinkt alsof de baby’s, de dreumesen en peuters bewaard moeten worden. Alsof het wachttijd is tot de ouders er weer zijn. In het woord “opvang” ligt een wereld aan misverstand verscholen: dat de kindertijd überhaupt wachttijd is. Wachttijd tot ze naar “de grote school” mogen en het serieuze leren zijn aanvang neemt. Onzin natuurlijk. Jonge kinderen leren in een razend tempo. Hoe meer we over de eerste levensfase te weten komen hoe indrukwekkender die ontwikkeling blijkt te zijn. Kinderhersenen worden bepaald niet kant-en-klaar geboren. Er is zoveel dat zich al doende nog moet ontwikkelen: luisteren, kijken, taal, bewegen, aandacht richten, doorzetten, met je emoties omgaan… Elk daarvan is even complex of zelfs nog complexer als leren lezen.

En hoe verwerven jonge kinderen al die sleutelvaardigheden? Juist door plezier te maken. En door geduldig en met een eindeloos uithoudingsvermogen te oefenen. Te vallen en weer op te staan, te brabbelen, te lachen, te zingen en te genieten van voorlezen. Jonge kinderen zijn onvermoeibaar met hun eigen scholing bezig. En het is hoog tijd dat we dat proces serieus nemen.

Onderzoekers waarschuwen al jaren dat het peuterleven essentieel is en onvervangbaar. Dat we de ontwikkeling van kinderen in gevaar brengen wanneer we geen respect hebben voor dit proces. Onze peuters zijn bezig met zeer ernstige zaken. Misschien wel met de ernstigste zaken van het leven: namelijk met hun eigen emotionele en cognitieve fundament. Iedere bouwkundige weet dat je zorgvuldig moet omgaan met funderingen. Als je het heien overslaat kun je nog zo mooi bouwen maar zakt de boel onverbiddelijk weg in de modder.

Tijd dus om ons te beraden op het jonge kind. En dat is ongemakkelijk. Hoe weet je wat goed is voor kinderhersenen? Wel, er is een betrekkelijk simpel antwoord: begin met kijken naar kinderen. Goed kijken. Wat zijn hun eigen impulsen. Wat jonge kinderen graag doen is meestal ook behulpzaam voor hun ontwikkeling, zeker als het vrij van verleiding ontstaat en bijdraagt aan een verbreding van vaardigheden en gedrag.

Ik schrijf deze tekst in de trein. Een jongen van drie jaar met gymschoenen houdt zich sinds Zwolle bezig met motorische oefeningen in het gangpad. Zijn knuffel is aan de kant gelegd en hij klimt en balanceert wijdbeens op twee leuningen in de wiebelende trein. Onvermoeibaar, met zichtbaar plezier.

“Bruce, zitten!” zegt zijn moeder tevergeefs. Ze excuseert zich voor het gedrag haar zoon door uit te leggen “dat-ie al van Emmen in de trein zit.” Bruce verveelt zich dood, begrijp ik. Maar als we even later Amsterdam Centraal binnenrijden en moeder haar zoon aan de hand meetrekt richting perron, informeert de jongen hoopvol: “Wanneer gaan we nog een keer in de trein?”

Lees verder

StepForward gaat jouw dagelijkse praktijk veranderen!

Wij nemen jou in deze video mee in hoeveel invloed het StepForward Congrestival heeft op jouw dagelijkse praktijk.

We schetsen een beeld van wat wij nu veel zien gebeuren op de werkvloer, waar managers tegenaan lopen. Daarna staan we stil bij The Day After het congrestival. Wat zou er voor jou veranderd zijn?

Lees verder

Wij voelen de noodzaak voor meer liefde in de babyopvang.

Via een FB live hebben we gedeeld waarom we vanuit Forsa zo ontzettend harT werken voor een ideale babyopvang!
Dit is ons drijfveer om het StepForward Congrestival tot een succes te maken. Wij gaan zoveel mogelijk harten raken om zo op een unieke manier een waardevolle dag te creëren voor de managers en pedagogische medewerkers, waar de baby’s direct de volgende dag profijt van gaan hebben.

Kijk mee en proef van onze missie, passie en enthousiasme.

Lees verder